به درهم مقيد كرده است . و ابن سعد در طبقات 3 / 77 چاپ ليدن مىنويسد زبير در مصر و اسكندريه و كوفه زمينهائى داشت و در بصره خانه هائى و غلاتى داشت كه از دره‌هاى مدينه برايش مىرسيد . مسعودى در مروج 1 / 434 مىنويسد : هزار اسب بر جاى گذاشت و هزار غلام و هزار كنيز و زمينهائى چند . يكى ديگر طلحه بن عبيد اللَّه تيمى است كه خانه اى در كوفه ساخت كه در كناس به نام دار الطلحتين معروف بود و غله ى او از عراق ، روزانه هزار دينار طلا - و گويند بيش از اينها - مىارزيد و در ناحيه ى سرات ( 1 ) بيش از اينها كه گفتيم داشت و خانه اى در مدينه بر افراشت كه آن را با آجر و گچ و چوب درخت ساج هندى بساخت . محمد بن ابراهيم گفت : در آمد طلحه از غلات عراق ميان 400 تا 500 هزار بود و از غلات سرات ده هزار دينار - يا كمتر يا بيشتر - سفيان بن عيينه گفت : غله ى روزانه ى او هزار وافى ( هم ارز با دينار طلا ) مىارزيد و موسى بن طلحه گفت : كه او 000 / 200 / 2 درم و 000 / 200 دينار طلا بر جاى گذاشت و مال او همچنان انبوه مىگرديد . ابراهيم بن محمد بن طلحه گفت : بهاى آنچه طلحه به جا گذاشت - از آب و ملك و اموال و زر و سيم - به 000 / 000 / 30 درم مىرسيد كه 000 / 200 / 2 درهم 000 / 200 دينار آن پول بود و بقيه كالا . سعدى مادر يحيى بن طلحه گفت : طلحه در حالى مرد كه در دست خزانه دارش 00 / 200 / 2 بود و آب و ملك و اصله ى درختهاى او را 000 / 000 / 30 درم قيمت گذاشتند . و عمرو بن عاص گفت : طلحه به اندازه ى صد پوست گاو پر از طلاهاى بسيار بر جاى گذاشت كه در هر يك از آن صد - تا يك صد پيمانه - پر از طلا و نقره جاى داشت و به گزارش ابن عبد ربه از داستان خشنى : در ميان ما ترك او سيصد پوست گاو پر از

--> ( 1 ) ميان تهامه و نجد كه طائف نزديكترين جا به آن است و نزديكىهاى صنعا دورترين .